Het is ondertussen weeral lange tijd geleden dat we elkaar nog eens mochten ontmoeten op Rijko. Bepaald vrolijk wordt een mens er niet van. Inmiddels is de Kerst gepasseerd en lonken we hongerig naar het jaareinde. Want, ja, er zijn nog blijde dagen en iedere leeftijd heeft zijn charme, zeker nu we bijna iedere dag om de oren geslagen worden met allerlei coronamaatregelen die ons gewone leven aan banden leggen. Alle mirakelen van Lourdes, Fatima en Banneux samen, Scherpenheuvel laat ik even terzijde, verdwijnen in het niet bij dit wonder boven wonder, de vaccinatie, die al onze hoop doet stijgen, zelfs de beurskoers. Het werd tijd dat er nog eens wat positief uit de bus kwam sedert we de ene mokerslag na de andere moesten incasseren.
Ik neem aan dat in eerste instantie de hoogbejaarden er profijt uit zullen trekken, want misschien hadden die al definitief afgehaakt en berusten lijdzaam in hun lot. En nu brengt dat spuitje de redding en fleurt ze hun oude dag en mogelijk nadien de onze nog eens op. We staan, zo zal later blijken, niet meer weerloos tegen deze pechperiode waarbij vele zaken werden beknot. Het zou me niet verbazen dat we de verdrietige periode snel inruilen en dan achter ons kunnen houden. Zoveel blijvende pech kan de goede God mens en sporter toch niet aandoen! Er is geen betere manier om het hoofd leeg te maken dan te sporten, aldus de slogan van de overheid. Stel me de vraag : waar en hoe kan je de dag van heden nog sporten? Individueel, maar niet in groepsverband, dat is ons ontnomen. Wandelen dan maar om enigszins in beweging te blijven, en toch heb soms niet voldoende energie om een winterwandeling te maken, trouwens ik hou niet zoveel van droge wandelingen in mijn ééntje. Dan rest me uiteindelijk zitten blijven naast de groene kerstboom en te mijmeren over vervlogen tijden.
En op Rijko is er ook een stilstand en rest er onze leden verder NIET veel……..er zijn geen wedstrijden meer, geen trainingen, alle evenementen geschrapt, alsook voor een kantinebezoek blijft de deur dicht. Niks sfeer, gezelligheid en voornamelijk niks meer gaan drinken, zo zien we onze vrienden, kameraden en teamgenoten nog nauwelijks. Gewoonweg triestig en ondanks alle hoop op een vlug herstel, wordt het er de komende weken/maanden niet beter op. Onze samenleving is nooit meer zoals tevoren, tevens is het bijzonder moeilijk om zonder familie en vrienden de feestdagen te vieren, al doen we alles aan om het toch beperkt en zo gezellig mogelijk te maken.
Wanneer is er uitzicht op herstel? De cijfers doen het absoluut nog steeds niet goed om versoepelingen door te voeren. Daartegenover staat dat we mogelijk tot begin maart op onze honger blijven zitten vooraleer we weer kunnen korfballen. Inmiddels negen maanden geen wedstrijdje meer gespeeld, nadat de competitie 2019/2020 vroegtijdig werd beëindigd door de bewuste corona uitbraak, werd ook deze van 2020/2021 gestopt. Totaal geen zaal korfbal en mogelijk hervatten van de veldcompetitie begin maart? We zullen dat nog wel eens zien! Zoals reeds eerder toegelicht, ieders hoop op een beter en normaler leven is door de komst van het vaccin gewettigd. Als dit gaat lukken komt het wel terug in orde, me dunkt!
Ik kijk er vol vertrouwen naar uit om samen met jullie allen terug een pintje te kunnen pakken aan de toog. Hou nog even alle opgelegde maatregelen vol, maak er het beste van dit jaareinde. We gaan beslist binnenkort, met zekerheid, elkaar weer ontmoeten, gezellig met elkaar sporten, supporteren, iets te eten of te drinken en napraten over het actuele.

Hiermede bied ik jullie allemaal mijn beste wensen aan voor een voorspoedig, gezond, sportief en succesvol 2021.
Vanwege uw verslaggever, nu nog op non actief, langs de lijn,


Eugeen.